Czym jest coaching?Usuń wewnętrzne blokady i realizuj swoje cele.

Jeśli wiesz, jak je wykorzystać, to tak!

Wątpliwości pojawiają się, gdy nie jesteśmy czegoś pewni. Ktoś nam mówi, że się nam nie uda. My generujemy myśli, które sprawiają, że tracimy przekonanie i pewność. ALE ALE ALE! Ty możesz je wykorzystać, tak aby wątpliwości przestały być czymś negatywnym. Gdy potraktujesz te myśli, w sposób o jakim zaraz przeczytasz, przestaniesz gadać głupoty, a zaczniesz skutecznie działać.

Gdy pojawia się wątpliwość w postaci obrazu albo dialogu wewnętrznego np.: Chyba jednak nie uda mi się tego zrobić… Ty robisz następującą rzecz:

Automatycznie zadajesz pytanie, co konkretnie? Dostajesz odpowiedź np. nie będę potrafił strzelić w decydującym momencie!; Nie uda mi się jej zainteresować!

Zadajesz następnie pytanie: Co więc muszę zrobić, aby to zrobić. Czego potrzebuję, aby móc oddać ten strzał w tym momencie? Jak chcę się zachować, aby ją zainteresować?

I nagle z głupiego obrazu, który by Cię pogrążał, Ty dostajesz furtkę do rozwiązań.
To się nazywa mistrzowska utylizacja. Dostajesz od kogoś albo od swojego umysłu głupią sugestię, pytanie, czy stwierdzenie. Gdy wiesz, co z nią zrobić przestaje to być problemem, bo skupiasz się na rozwiązaniu, które daje Ci siłę.

Od teraz gdy pojawi się wątpliwość przestaje być ona problemem. Jest to sposób szukania rozwiązania. „Czy aby na pewno potrafię się z nim zgrać” „Czy uda mi się go zainteresować” „Czy będę mu się podobała” „Czy wytrzymam presję” „Czy wystarczy mi sił” Do tej pory tego typu gadanie sprawiało, że zaczynałeś się martwić i … . Od teraz wiesz, jak być Alchemikiem życia. Czyli gościem, który z niczego potrafi zrobić coś! (W starożytności Alchemik był osobą, która zamieniała metal w złoto; Alchemik to też odkrywca nowych możliwości)

Te pytania, nawet jeśli sobie zadasz, stają się początkiem rozwiązania. Bo jeśli stwierdzasz, pytasz: „czy wytrzymam presję” to zadajesz pytanie, a co musi się stać i co muszę zrobić, żeby wytrzymać tzw. presję”. Przechodząc do takiego pytania wchodzisz na ścieżkę rozwoju.

Więc wątpliwość jest OK., bo wiesz, jak ją wykorzystać.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Obojętne, czy jesteś sportowcem, czy potrzebujesz szybko podejmować decyzję, czy chcesz wydobyć z siebie wszystko co najlepsze to Up-Time jest stanem który niewątpliwie będzie dla Ciebie przydatny. W tzw. Flow masz dostęp do wszystkich swoich zasobów – wiedzy, emocji, zachowań – które gdzieś wcześniej były wyćwiczone, albo w przypadku emocji – przeżywane. Stan ten polega na wyciszeniu wszystkiego tego, co nie jest potrzebne, a więc pozbyciu się dialogów wewnętrznych, niepotrzebnych obrazów i myśli. Kiedy umysł jest skupiony na świecie zewnętrznym i nie traci energii na zgłębianie siebie, wychodzi na wierzch tylko to, co jest potrzebne w danym kontekście. Dodatkowym fajnym efektem jest poczucie zwalniania czasu.

Na szkoleniu Praktyk NLP Adam opowiada czym jest up-time:

Żeby wiedzieć, trzeba to po prostu przeżyć, dlatego przejdźmy od razu do ćwiczeń:

NASA Game (dwie lub trzy osoby)
Jedna osoba wybiera stresową sytuację jaką jeszcze ma i myśli o niej. Druga staje przed nią z markerem, długopisem bądź jakimś charakterystycznym wskaźnikiem. Prostuje ramię i zaczyna wykonywać ruchy, raz w górę, do środka, w prawo, do środka, w lewo, do środka, na skos, do środka. Szybko, dynamicznie, nieregularnie w różne strony. Osoba z problemem ma cały czas starać się utrzymać myśl o problemie + musi wpatrywać się we wskaźnik. Nie ruszając głową, a jedynie oczami. Osoba ze wskaźnikiem cały czas stara się być przebiegła i „zgubić” oczy drugiej osoby. Trzecia natomiast po chwili staje z tyłu i zaczyna bodźcować delikatnie plecy osoby wodzącej oczami za wskaźnikiem. Następnie zadaje jej nielogiczne pytania, jak np. „ile to jest pięć razy dwa koguty?”, „jak nie masz na imię?” „Jaki dziś mamy wtorek?”, itp. By jak najbardziej skonfudować i zgubić umysł osoby odpowiadającej. Niech osoba stojąca na środku stara się jak najlepiej odpowiadać na pytania cały czas wodząc oczami za markerem. Po paru minutach sprawdźcie efekt.

Zmiana nazw
Zrób sobie przechadzkę po swoim domu, nazywaj absolutnie od razu wszystkie przedmioty jakie widzisz. Ale nie nazywaj ich tak, jak zwykle to robiłeś, nazwij je inaczej niż są nazywane w rzeczywistości. Ponadto nie możesz się powtarzać, czyli używać tej samej nazwy więcej niż raz. A więc chodzisz, patrzysz na TV i mówisz np. „żyrafa”, na firankę, mówisz „wtorek”, na kanapę, mówisz „zegarek”. Rób to szybciej niż jesteś w stanie.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Istnieje 5 podstawowych pozycji percepcyjnych z których można postrzegać świat. Żadna pozycja nie jest lepsza od drugiej, problem natomiast może się pojawić gdy ktoś uporczywie tkwi w jednej i jej nie zmienia.

1 pozycja – w asocjacji jesteśmy w pierwszej pozycji. Pozwala ona na widzenie świata ze swojego punktu widzenia. Osoba która utkwi w tej pozycji to egoista. Nie będzie rozumieć innych, tego że mogą mieć inne przekonania niż on.
2 pozycja – patrząc oczami drugiej osoby postrzegamy świat z jego strony, czujemy co on czuje możemy jego oczami oglądać siebie samego. Z tej pozycji uczymy się empatii i łatwiej jest rozwiązywać konflikty. Jeśli żyjemy ciągle i tylko w tej pozycji może pojawić się kłopot z określeniem, czego się samemu chce. Łatwo wtedy żyć życiem kogoś innego.
3 pozycja -  tu w zupełności dysocjujemy się wychodzimy poza ramy całego zdarzenia, stając się obserwatorem zarówno siebie, jak i drugiej strony. To daje większy obiektywizm oceny. Osoba która ugrzęzła w tej pozycji jest chłodna, zdystansowana, nie przeżywająca intensywnie emocji.
4 pozycja – opisana przez Diltsa, to ‘my’ z perspektywy systemu. Tutaj dysocjujemy się od własnej osoby i myślimy przez pryzmat naszej grupy. Co dla nas jest dobre? Jak grupa zyska?
5 pozycja – to najszersza perspektywa, pokazuje się gdy postrzegamy ogół z pozycji wszechświata. (‘wszystko, zawsze’). Tutaj zadaj sobie pytanie co jest dobre dla świata? Jak Twoje działanie wpływa na świat?

Ćwiczenie:
Przypomnij sobie kiedy ostatni raz z kimś się pokłóciłeś. Po kolei przyjmuj pierwsze wszystkie pozycje i zwróć uwagę jak zmienia się twoje postrzeganie, uczucia i reakcje. Wyciągnij wnioski na przyszłość. Która perspektywa, albo które perspektywy będą najkorzystniejsze w takim przypadku w przyszłości?

Ćwiczenie:
Popatrz na swój biznes z każdej perspektywy. Jak on wygląda z Twojego punktu widzenia, jak wygląda z perspektywy klienta? Jak grupa która w nim pracuje może być zadowolona? Co Twój biznes robi dla świata?

Ćwiczenie:
Popatrz na swój problem z każdej perspektywy, jak na niego spojrzałby ktoś inny? (sprawdź parędziesiąt różnych osób uprawiających inny zawód, mających inne przekonania i wartości niż Ty) Jak popatrzyłbyś na siebie z tym problemem? Czym on jest z perspektywy całego świata?

Ćwiczenie:
Popatrz na swoje umiejętności i wady z perspektywy Twojego rywala. Jak byś siebie pokonał? Co daje Ci taka wiedza. Popatrz na swoje zachowania w kontekście zespołu w jakim grasz. Co mógłbyś robić, aby Twój zespół miał więcej korzyści z Twoich umiejętności.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Swish pattern jest szybkim i bardzo skutecznym sposobem do zmiany przekonań, niekorzystnych zachowań, kompulsji, nawyków i nałogów.

1. Poproś swojego partnera aby wybrał kompulsję, zachowanie bądź nawyk jakiego chce się pozbyć. Daj mu polecenie aby utworzył spory, kolorowy obraz tego zachowania/kompulsji. Gdy to zrobi, niech na razie odłoży go na bok i przejdzie do kolejnego zadania.
2. Teraz potrzebny jest kolejny obraz w którym partner ma kontrolę nad obecnym zachowaniem i ma coś w zamian tej kompulsji/zachowania. Niech ten obraz będzie dla niego jak najbardziej atrakcyjny.
3. Teraz, niech wróci do pierwszego obrazu – obrazu kompulsji. W dolnym lewym rogu obrazu tej kompulsji niech umieści mały, ciemny obrazek stanu pożądanego. Niech nagle przyciemnij duży obraz podczas gdy jednocześnie mały, ciemny obrazek eksploduje w jasny i wielki, zastępując stary obraz.
4. Powtórz punkt 3 pięć razy dodając dźwięk świstu za każdym razem. Pamiętaj, aby po każdym razie partner zmienił swój stan emocjonalny otwierając oczy na kilka sekund i np. rozglądając się po miejscu, w którym się znajduje.

Proces ten oczywiście można przeprowadzać samemu na sobie. Więcej o technice można dowiedzieć się w szkole Coachów NLP.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Wykorzystamy wiedzę o submodalnościach z poprzednich artykułów do zmiany przekonania:  możesz czerpać z materiałów dostępnych po kliknięciu na ten tekst.

1 – podstawowym zadaniem jest zidentyfikowanie przekonania, które nam nie sprzyja. Może to być przekonanie które sprawia, że źle się czujemy (np. „oni mnie nie polubią takim, jaki jestem”) albo które ogranicza nasze działania (np. „nie da się zarobić dużych pieniędzy w Polsce”)

2 – wybierz użyteczne przekonanie które zastąpi niekorzystne. Upewnij się, że chcesz je mieć.

3 – określ submodalności niechcianego przekonania. Stwórz z niego obraz, zauważ gdzie jest obraz, jaki to obraz? Czy towarzyszy mu dźwięk? Określ wszystkie parametry jakie jesteś w stanie zaobserwować.

4 – określ submodalności rzeczy, w którą zupełnie nie wierzysz, np. że kolor pokoju w jakim śpisz jest czarny. Wypisz submodalności związane z tym przekonaniem.

5 – przypomnij sobie obraz z punktu 3 i nadaj mu wyobraźnią submodalności obrazu z punktu 4, niech ma taką samą odległość jak ten z punktu 4, taką samą wielkość, jasność itp. Przybij go tam w wyobraźni, przyklej, zabetonuj, by pozostał w nowym miejscu tak długo, jak będziesz chciał.

6 – określ submodalności nowego przekonania, jakie chcesz mieć.

7 – określ submodalności przekonania, jakiego jesteś absolutnie pewien, np. „mam na imię ….”

8 – przypomnij sobie obraz z punktu 6 i nadaj mu submodalności obrazu z punktu 7. Przybij go tam w wyobraźni, przyklej, zabetonuj, by pozostał w nowym miejscu tak długo, jak będziesz chciał.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Metafora – towarzyszy ludziom odkąd powstał język: obrazuje, pomaga zrozumieć, przedstawia coś jaśniej, porównuje do czegoś, co już znamy, silnie działa na wyobraźnie, ukierunkowuje podświadomość na rozwiązania, pomaga sterować procesami wewnętrznymi. To doskonałe narzędzie do pracy nad zdrowiem i problemami wszelkiego rodzaju.

Wszystko opiera się na porównaniu: mój problem jest jak… albo np. moje oczy są jak…
I dokończ zdanie jakie przychodzi Ci do głowy.
Np. moje oczy są jak porysowane szkła
Kolejna rzecz, to odpowiedź na pytanie „dlaczego?” Odpowiedz, co Ci przyjdzie do głowy.
Np. ponieważ porysowały się na pewnym etapie życia i są do wymiany
Na koniec bawisz się metaforą, zadając pytania:
Np. OK., a co by się stało, jakbyś zakupił nowe szkła? Jak te obecne są utwierdzone, jak je odkręcić, jak zamontować nowe szkła? Jakie nowe szkła tam zamontujesz? Jakiej jakości szkła będą nowe? Co jeszcze zrobisz w tamtym miejscu?

Przygotowaliśmy dla Ciebie ponad 40 minutowy materiał video ze szkolenia Master NLP, na którym Adam Dębowski opowiada jak działają i jak tworzyć metafory:

Baw się metaforą i obserwuj dokładnie jakie są wyniki.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Podwójną dysocjację Richard Bandler odkrył gdy wpadł na pomysł aby zebrać w jedno miejsce wszystkich tych którzy kiedyś mieli fobię i w jakichś sposób udało im się jej pozbyć. Ponieważ większość z nich mówiła to samo Richard znalazł strukturę po której zastosowaniu można pozbyć się fobii. Oto ćwiczenie, które jest wynikiem tamtego wydarzenia:

1. Wyobraź sobie jak siedzisz w kinie i patrz na siebie z boku. Na ekranie kinowym wyświetla się czarno biały film z Tobą w roli głównej. Widzisz w tym filmie siebie, na chwilę przed zetknięciem się z bodźcem, wywołującym dotychczasową reakcję.

2. Zatrzymaj film na 30 sekund przed zadziałaniem bodźca.

3. A teraz wyobraź sobie, że na drugim ekranie (np. na laptopie) tworzysz nowy film, zawierający ciąg dalszy tamtego. Tym razem reagujesz w zupełnie nowy sposób. Niech ten film potoczy się dokładnie tak, jak chcesz. Zobacz w nim siebie, jak naturalnie i swobodnie się zachowujesz, jak łatwo przychodzi Ci to, co dotychczas sprawiało kłopoty.

Niech ten nowy film będzie barwny, kolorowy, jasny. Niech zakończy się najlepszym z możliwych happy-endów.

4. A teraz „wyjdź z siebie” i z gotowym nowym filmem udaj się na tył sali do kabiny projekcyjnej. Z tej kabiny widzisz siebie na siedzeniu w kinie i na ekranie. W kabinie montujesz oba filmy ze sobą.

5. Puść ten nowy film do końca, zobacz go na ekranie kinowym. Zauważ w ostatniej scenie wyraz zadowolenia na swojej twarzy, zdaj sobie sprawę, że teraz było zupełnie inaczej, lepiej.

6. Powróć do sali kinowej, wejdź z powrotem w siebie na siedzeniu i ponownie obejrzyj ten film od początku do końca, od końca do początku, zwróć uwagę na różnicę w swoim zachowaniu, w swoich odczuciach, o ile lepiej odbierasz teraz tę sytuację.

7. Wstań z fotela, podejdź do ekranu i wstąp w siebie – aktora filmu. Obejrzyj (tym razem już w asocjacji) raz jeszcze cały film od początku do końca, od końca do początku, możesz zrobić to szybciej (jak przewijanie na podglądzie), zwróć uwagę na swoje odczucia podczas szczęśliwego zakończenia tego filmu

8. Teraz możesz raz jeszcze powrócić myślami do wyjściowej sytuacji i sprawdzić jak wiele się zmieniło w Twojej obecnej reakcji.

Powodzenia!

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Sanktuarium jest metodą opartą na kotwiczeniu pochodzącą z New Code NLP Johna Grindera. Służy do uwalniania się od fobii i lękowych reakcji na jakiś bodziec.

Ułóż się w pozycji kogoś, kto analizuje i wyobraź sobie, że w pewnej odległości od Ciebie jest stan, w którym masz fobię, lęk bądź jakieś nieprzyjemne dla Ciebie wydarzenie. Usłysz i zobacz dokładnie elementy tego stanu pamiętając, by patrzeć na to z boku i nie zbliżając się do tego.

Następnie zmień swój stan emocjonalny, oddziel się od ostatniego ćwiczenia jakimś prostym zadaniem, np. pomyśl co masz zrobić dziś wieczorem, policz przedmioty na biurku, itp..

Teraz spójrz w miejsce gdzie jest punkt fobiczny. Jeśli masz opory przed pójściem tam oznacza to, że zadanie wykonałeś poprawnie.

Teraz przywołaj stan totalnego błogostanu, bezpieczeństwa i spokoju. Wyobraź sobie, jak to bezpieczeństwo i spokój wychodzą z Ciebie i tworzą w miejscu w którym jesteś pewną aurę i schronisko – sanktuarium, w którym czujesz się wyśmienicie. Zrób bardzo mocną kotwicę przestrzenną w tym miejscu.

Teraz wychodząc z tego miejsca zacznij się powoli zbliżać do tego stanu, powoli i ostrożnie, jakbyś się skradał. W momencie, gdy poczujesz choćby najmniejszy dyskomfort – od razu, natychmiast wróć biegiem do swojego sanktuarium i naładuj się pozytywnym stanem. Powtórz podchodzenie do punktu fobicznego, zobaczysz że za każdym razem dojdziesz dalej utrzymując fajny stan, aż będziesz stał w sytuacji fobicznej i czuł się totalnie bezpiecznie.

Ćwiczenie to można wykonywać zarówno samemu, jak i można przeprowadzać przez nie drugą osobę.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Instalując nowe przekonania niektórzy mogli się przekonać, że jest taki moment, że sami nie wiedzą, czy są czegoś przekonani, czy nie, tak jakby wiedzieli coś, a czuli co innego – oto ćwiczenie, które sprawi, że Twoje przekonania będą bardziej spójne.

1. Weź przekonanie, które chcesz mieć..
2. Przyłóż rękę, która u Ciebie dominuje do czoła, powiedz swoje przekonanie, np. „mogę wspiąć się na Mount Everest” i w skali od 1 do 6 oceń, na ile w to wierzysz z poziomu umysłu i logiki. Jeśli chcesz zwiększyć liczbę – dawaj sobie logiczne argumenty, które potwierdzają to przekonanie, wymień ich jak najwięcej. „np. ludzie wchodzili na Mount Everest, więc jest to możliwe, przygotowywałem się, więc wyniki są za mną”
3. Przyłóż rękę do serca i powiedz swoje przekonanie – jak je czujesz na poziomie emocjonalnym w skali od 1 do 6? Jeśli chcesz powiększyć emocje – jest na to wiele ćwiczeń, od zabawy z kinestetyką, wkręcaniem sobie różnych stanów pewności i entuzjazmu – wszystko, co do danego przekonania może być Ci potrzebne.
4. Przyłóż rękę do swojego pępka i oceń z poziomu intuicji mówiąc swoje przekonanie w skali od 1 do 6. Jeśli wynik Cię nie zadowala, to użyj swojej wyobraźni do rozmowy z osobą, która w tym kontekście ma to przekonanie bądź doświadczenie, które gdybyś miał, byłbyś absolutnie pewien, że przekonanie jest prawdziwe, w naszym przykładzie przekonanie pt. „Wejście na Mount Everest jest możliwe dla mnie” dobra byłaby rozmowa z kimś, kto już był na górze i jest pewien, że dla niego jest to możliwe – w sumie już to osiągnął. Zapytaj go w swojej wyobraźni, jakie ma wskazówki, rady, by Ci się udało.

Sprawdź ponownie, czy jesteś przekonany, że Twoje przekonanie jest całkowicie spójne z każdą częścią Ciebie.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Prowadzenie (bycie przewodnikiem) i opieka:
Prowadzenie i opiekowanie się są związane z zapewnianiem wsparcia w odniesieniu do środowiska, w którym dokonuje się zmiana. To proces kierowania osobą czy grupą po drodze prowadzącej od pewnego stanu obecnego, do stanu pożądanego. Zakłada, że przewodnik był tam wcześniej i zna najlepszą drogę.

Coaching
Tradycyjny coaching jest skoncentrowany na poziomie zachowania. Metody coachingu na tym poziomie wywodzą się głównie ze sportowych modeli szkoleniowych, promując uświadamianie sobie posiadanych zasobów i umiejętności oraz rozwój świadomej kompetencji.

Nauczanie
Nauczanie odnosi się do pomagania danej osobie w rozwinięciu zdolności i umiejętności poznawczych. Celem nauczania jest towarzyszenie ludziom w powiększaniu kompetencji i usprawnianiu umiejętności myślenia.

Bycie mentorem
Bycie mentorem obejmuje prowadzenie danej osoby w kierunku odkrycia jej własnych nieświadomych kompetencji i przekraczania wewnętrznych oporów oraz zakłóceń. Dzieje się to przez wiarę mentora pokładaną w tej osobie oraz uznanie jej pozytywnych intencji. Mentorzy w pozytywny sposób pomagają nadać kształt przekonaniom i wartościom danej osoby albo wpłynąć na nie przez rezonans.

Sponsorowanie
Sponsorowanie jest procesem rozpoznania i uznania istoty albo tożsamości drugiej osoby. Obejmuje poszukiwanie potencjału innych koncentrując się na rozwoju ich tożsamości oraz podstawowych wartości.

Budzenie-Inspirowanie
Inspirowanie wykracza poza poprzednie poziomy, sięgając do poziomu wizji, misji i ducha. Przebudzający inspirator wspiera drugą osobę przez zapewnienie kontekstów i doświadczeń, które wydobywają z osoby jej najlepsze zrozumienie miłości, siebie i ducha.

Na szkoleniu NLPCoach Adam Dębowski opowiada kim jest Coach w NLP Coaching:

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching